قانون متحد‌الشکل برای فروش‌های بین‌المللی تحت قرارداد 1980 سازمان ملل:

فصل 1:

قرارداد 1980: یک مقدمه مختصر

در 11 آوریل 1980، یک کنفرانس دیپلماتیکی شصت و دو ایالته به طور متفق‌الرای یک قرارداد ارائه دهنده قانون متحدالشکل برای فروش‌های بین‌المللی کالاها تایید کرد. تا 11 دسامبر 1986، اسناد تبعیت (مثل انعقاد یا تملک) با دبیر کل یازده ایالات انعقاد شده‌اند: آرژانتین، چین، مصر، فرانسه، مجارستان، ایتالیا، لستو، جمهوری عربی سوریه، ایالات متحده امریکا، یوگوسلاوی و زامبیا. تحت ماده 99، این قرارداد یک سال بعد از انعقاد دهیم سند تبعیت مجری شد. این قرارداد برای یازده ایالات فوق در 1 ژانویه 1988 اجرا شد.

در انتشارات، بیش از 50 کشور شامل کشورهایی از هر منطقه و شامل اکثریت زیادی از مردم جهان با این قرارداد موافق بوده‌اند. شیوه‌های تبعیت دیگر قراردادها با اندازه حرکت آغازی کمتر از CISG، نشان می‌دهد که این قرارداد در حال حرکت به سوی پذیرش متفق‌الرای مجازی می‌باشد.

الف) نقش اولیه این قرارداد:

طرح غالب این قرارداد، نقش قرارداد تعبیر شده از لحاظ عملیات و کاربرد تجاری می‌باشد که طرحی با اهمیت بیشتر ممکن است در اولین دید مشهود باشد. در برخی کشورها، نقش‌های حفاظتی الهام شده توسط تعهد مشتریان را می‌توان با اصول متحد‌الشکل توسعه یافته برای بازرگانی بین‌المللی لغو کرد.

این قرارداد قانون داخلی را که معاملات یا عدم اعتبارهای منع کننده قراردادها و ضوابط منع کننده را لغو می‌کند. در خارج از این قسمت کوچک، قرارداد از آرایش‌های قراردادی شکل گرفته توسط طرفین پشتیبانی می‌کند. علاوه بر این، ممکن است طرفین این قرارداد را مستثنی قرار دهند و ضوابط قرارداد آنها بر محدودیت ناسازگار قانون متحدالشکل غالب می‌شود. مختصراً، اصول این قرارداد همانند بیشتر اصول فروش داخلی قابل اعمال به قراردادهای تجاری، نقشی حفاظتی را ایفا می‌کند و جواب مسائلی را که طرفین برای جواب دادن به آنها توسط قرارداد موفق نمی‌شوند را تامین می‌کند.

این قرداد به دو شیوه اساسی به نیروی توافق پاسخ می‌دهد. قرارداد به خودی خود توسط توافق تولید شده است. کشورهایی از تمام بخش‌های دنیا از طریق همکاری پایدار برای بیش از یک دهه به توافق عامی در مورد قرارداد با بیش از صدها ماده رسیده‌اند. سپس، از آنجایی که کشورهای موردقرارداد موافقت کرده‌اند که در فروش‌های بین‌المللی، اصول قرارداد را برای قوانین داخلی‌‌شان تعویض می‌کنند. با وجود اینکه ما نمی‌توانیم بدانیم که آیا تمدن از توافق عام اشخاصی که توسعه قرارداد را ندیده‌اند با این حال نمی‌توان به نیروی پیشروی به سمت تمدن توسط توافق شک کرد. این قرارداد که با این منشاها سازگار است، با آزادی فروشندگان و خریداران برای شکل دادن ضوابط معاملات آنها تداخل نمی‌کند. ملت‌ها می‌توانند تجارت داخلی‌شان را کنترل کنند و می‌توانند جریان تجارت را مستثنی یا محدود کنند. با این حال، با فروپاشی امپراطوری‌های پادشاهی و اقتصادی، شرکت‌های تجاری نمی‌توانند طرفین موجود در کشورهای دیگر را برای تجارت با آنها وادار کنند و با توسعه رقابت بین‌المللی نمی‌توان ضوابط قرارداد را دستور داد. تجارت داخلی ممکن است موضوع موردبحث مدیریت ملی باشد و اما تجارت بین‌المللی به توافق بستگی دارد.

یک دانش‌پژوهش قانونی خیلی محترم «مرگ قرارداد» را اعلام کرد. حداقل برای فروش‌های بین‌المللی، این گزارش «به طور فاحشی اغراق‌آمیز» است.

ب) محیط اصلی قرارداد:

این قرارداد با دو جنبه اساسی معامله فروش‌ها سر و کار دارد. بخش دو، آرایش قرارداد را اداره می‌کند؛ بخش 3 تعهدات طرفین تحت این قرارداد را اداره می‌کند. کشورها توسط اعلامیه‌ی خاصی (ماده 92) ممکن است هردو طرف را مستثنی قرار دهند.

بخش دو در مورد آرایش (مواد 14 تا 24)، دربردارنده اصولی راجع به قطعی بودن موردنیاز برای پیشنهادها، اثر ارتباطات نشان داده شده برای عموم، نیروی لغو یک پیشنهاد و لازمه‌ها برای پذیرش تعهد می‌باشد. اصول «فروش‌ها» در بخش 3 (مواد 25 تا 88)، دربردارنده فصل‌هایی در مورد تعهدات فروشنده نسبت به کیفیت کالاها و آزادی کالاها از ادعاهای طرف ثالث (فصل 2)، تعهدات خریدار برای پرداخت پول کالاها (فصل 3)، اختصاص خطر ضرر (فصل 4) و اصلاحات موجود برای هردو طرف برای نقض قرارداد (فصل 5) می‌باشد.

بررسی دقیق‌تری از این قرارداد را می‌توان با آزمایش فهرست پرجزئیات حاصل کرد. ممکن است برخی در اینجا تمایل داشته باشند که پیام‌های مقدماتی را که در سراسر تفسیر پراکنده شده را بخوانند، مراجع این مقدمات در پاورقی داده شده‌اند.

ج) توسعه قرارداد:

1) منشاها: قرادادهای لاهه 1964

نگرانی برای موانع ایجاد شده از تنوع قانونی، قرن‌ها وجود داشته است اما ما بایستی به شروع کار خود با کار ایجاد شده در دهه 1930 که در آن زمان نهاد بین‌المللی اتحاد حقوق خصوصی (UNIDROIT) گروه متمایزی از دانش‌پژوهان اروپایی را برای آماده‌سازی طرحی از قانون متحدالشکل برای فروش کالاهای بین‌المللی درخواست کرد، راضی باشیم. یک طرح مقدماتی در سال 1935 صادر شد. این کار که در طول جنگ به حالت تعلیق درآمد، به زودی بعد از پایان دشمنی‌ها ادامه یافت. در سال 1951 یک کنفرانس 21 ملتی، ادامه‌ی این پروژه را تشویق کرد و در سال 1956 و 1963 طرح‌های تجدیدنظر شده برای توضیحات به دولت‌ها ارسال شدند. در این میان، این کار در مورد قانون متحدالشکل برای آرایش قرارداد آغاز شد و در سال 1958 یک طرح قانون متحدالشکل منتشر شد.

در آوریل 1964، یک کنفرانس دیپلماتیکی از 28 کشور در لاهه برای فعالیت در مورد این دو طرح مرتبط ملاقات کردند. بعد از این سه هفته شدید، کنفرانس دو قرارداد را به اتمام رساند: یکی از این قراردادها، قانون متحدالشکل را برای فروش کاتلاهای بین‌المللی (ULIS) بیان کرد و قرارداد دیگر، قانون متحدالشکل در مورد آرایش قرادادها برای فروش کالاهای بین‌المللی (ULF) را بیان کرد. در سال 1972 هردوی این قراردادها بعد از تایید توسط پنج کشور اجرا شدند که بیشتر طرفداران، اروپایی‌ها بودند.

2) ضمانت جهانی: UNCITRAL

قراردادهای لاهه 1964 دارای ارزشی اساسی بودند اما مشخص شد که موفقیت در مقیاس جهانی خواستار مشارکت و ضمانت جهانی شد. در سال 1966 یک رای توسط مجموع عمومی سازمان ملل برای ایجاد هیئت نماینده جهانی برای ارتقاء «هماهنگ‌سازی پیشرفتی و اتحاد قانون تجارت بین‌المللی» ارائه شد. این هیئت یعنی کمیسیون سازمان ملل در مورد قانون تجارت بین‌المللی (UNCITRAL)، اولین جلسه خود را در سال 1968 برپا کرد، در اولین دهه پیشرفت قابل توجهی در آماده‌سازی اصول متحدالشکل بین‌المللی برای حکمیت، حمل، کالاها توسط دریا، تجهیزات قابل مذاکره و فروش‌های کالا انجام دهد و پیشرفتی بود که در پیامد نشست روزنامه قانون مشارکتی امریکا تحلیل شد.

الف) کمیسیون: ساختار و روش‌های کار:

ساختار UNCITRAL دارای دو عنصر اساسی است: تعداد اعضا محدود است و ارائه به صورت جهانی است. برای تسهیل کارایی در اداره سوالات قانونی فنی، عضویت کمیسیون تا 36 کشور محدود شده اما این عضویت در سراسر مناطق جهان اختصاص داده شده است. قاعده‌ای در پروانه کمیسیون، توزیع منطقه‌ای زیر را ارائه می‌کند؛ آفریقا 9، آسیا 7، اروپای شرقی 5، امریکای لاتین 6، اروپای غربی و دیگر کشورها 9. این «منطقه» آخر، دربردارنده استرالیا، نیوزیلند، کانادا و ایالات متحده است.

کمیسیون کامل یک بار در سال برای اجلاس دو تا چهار هفته‌ای، ملاقات می‌کند. در این جلسات، کمیسوین در مورد بحث‌های کاری تصمیم‌گیری می‌کند و گزارش‌های پیشرفتی از هیئت‌های تشکیل دهنده خود دریافت می‌کند، اساساً گروه‌های کاری حتی با اندازه کوچک، مقطع‌هایی از نمایندگی جهانی کمیسیون می‌باشند. هنگامی که یک گروه کاری، کار خود را در مورد طرح قرارداد به اتمام می‌رساند، کمیسیون کامل بررسی پرجزئیاتی در مورد هر قانون ارائه می‌دهد.

ب) نماینده‌ها:

رای مجمع عمومی که UNCITRAL را شکل داد ارائه کرده است که کشورهای عضو بایستی نماینده‌هایی را تا آنجای ممکن از تمام اشخاص برجسته در زمینه تجارت بین‌المللی» منصوب کنند. در واقع ثابت شد که نماینده‌های UNCITRAL یک ترکیب کاملی از متخصصان آکادمیکی در قانون تجارتی و رقابتی، وکلای باتجربه و اعضای وزارت‌های دولت با سال‌ها تجربه در زمینه قانون‌گذاری بین‌المللی می‌باشند.

این کمیسوین با یک کار دشوار مواجه شد. نماینده‌ها با روش بین‌الملی انعطاف‌پذیری پاسخ دادند که دربردارنده این قضیه بود که علایق ملی آنها در داشتن قانون متحدالشکل کارامد توسط تحریم استفاده از حداکثر تعداد مواد بی‌استفاده قانون ملی صورت نخواهد گرفت. آزمایش توسعه‌ی این قرارداد با خطرات ذاتی در استفاده از اصطلاحات قانونی محلی مواجه می‌سازد؛ نمایندگان این مشکل را با تصمیم در مورد نتیجه‌ای که برای مجموعه مثال‌های واقعی اساسی مناسب است، و با بررسی مکرر طرح‌های چندزبانی طراحی شده برای شمولیت این تصمیمات به حداقل رساندند. از آنجایی که هر ملت هم دارای فروشنده و هم خریدار است از این رو توافق در مورد این راه‌حل برای هردو طرف منصفانه بود تا قرارداد تنها توسط پیامدهای سود ملی پیچیده شود. در بعضی قسمت‌ها پیشنهاد شده که منافع کشورهای صنعتی و در حال توسعه، به دنبال اصول مختلفی است. این پیامدها در زمینه‌های فنی قابل توجهی یعنی در زمانی که باید به کالاهای ناقص داده شود و شرایطی که در آنها هر طرف ممکن است کارایی را به خاطر شکست احتمالی عدم کارایی به حالت تعلیق درآورد، ایجاد می‌شوند. خوشبختانه، نمایندگان نهایتاً راه‌حل‌های قابل قبولی حتی براین این مشکلات یافتند.

UNCITRAL در سراسر سیستم سازمان ملل به عنوان یک گروه تجارت‌شکل و سخت‌کوش شناخته شده شد. بعد از یک روز از اجلاس قانونی، نمایندگان به جلسات گروه کاری غیررسمی، عصرها و پایان‌هفته‌هایی می‌دهند تا مشکلات سرسخت را حل کنند. سال‌های سخت و کار موفقیت آمیز، یک روحیه شبیه گروه قدیمی را توسعه داد. اعضاء به طور حسادت‌آمیزی ثبت حصول تصمیمات بدون رای رسمی را حفظ کردند و در هر مورد، محصول قانونی توسط توافق عام پذیرفته می‌شد.

ج) دبیرخانه:

کمیسیون و هیئت‌های تشکیل دهنده آن توسط دبیرخانه متشکل از شعبه قانون تجارت بین‌المللی سازمان ملل عمل کرد. این نویسنده نمی‌تواند در مورد جزئیات دبیرخانه صحبت کند. در طول دوره (1969-1974) هنگامی که این نویسنده به عنوان رئیس این شعبه و به عنوان دبیر کمیسیون عمل کرد، عمیقاً با این تیم بین‌المللی مهم وابسته شد.

نقش دبیرخانه توسط چندین واقعیت اساسی زمان و فضا شکل گرفته بود. این کمیسیون سالی یکبار در طول دو تا چهار هفته ملاقات می‌کند و پیشرفت برنامه‌ها در چندین زمینه پیچیده و متنوع قانونی را بررسی می‌کند. نمایندگان ملی در گروه‌های کاری از تمام بخش‌های جهان، با پیش‌زمینه‌های قانونی و زبان‌شناسی مختلف برای اجلاس دو یا سه هفته‌ای گرد هم آمدند. تمام نمایندگان در دانشگاه‌ها یا وزارت‌ها، دارای مسئولیت‌های اولیه 24 ساعته می‌باشند. بدین دلایل، پیشرفت در اجلاس قانونی به مواد تدارکاتی ارائه شده توسط دبیرخانه وابسته است. این مواد شامل مطالعات تحلیل کننده واگرایی در میان اصول قانونی موجود، گزارش‌هایی در مورد عملیات تجاری برای کمک در تصمیم‌گیری میان راه‌حل‌های متناوب برای مثال‌های واقعی اساسی، متون مقرر طرح تنظیم شده در نقاط مبحرانی با تناوب‌های برچسب‌دار مشخص برای تسهیل مباحثه و تصمیم با حداقل ابهام یا کج‌فهمی می‌باشد. یک نقش توانمند برای دبیرخانه سازمان ملل ممکن است عصب‌های حساس سیاسی را لمس کند اما در یک مرحله اولیه مشخص شده بود که کار موفقیت‌آمیز به این کمک وابسته است و تمایل برای موفقیت این امر و دیگر پیامدهای تفرقه‌انداز را خاموش ساخته است.

3) UNCITRAL و یک عهدنامه جدید:

در اولین جلسه UNCITRAL (1968) با موافقیت عام اولویت بالایی به کار در مورد قانون متحدالشکل برای فروش‌های بین‌المللی داده شده بود. سوال دشوارتر این بود که آیا UNCITRAL باید پذیرش دو معاهده فروش 1964 را ارتقاء بخشد یا بایستی متون قانونی جدیدی را تدارک ببیند.

سوال مهم این بود: آیا ممکن است تا تایید گسترده‌ای از معاهدات 1964 به دست آورد؟ این کمیسیون از دبیرکل خواست تا متن دو معاهده 1964 و تفسیر استاد تانک را به دولت‌ها ارسال کند و از دولت‌ها سوال کند که‌آیا قصد دارند تا با این معاهدات و دلایل قراردهی آنها موافق کنند یا خیر.

پاسخ‌ها اساسی برای تصمیمات کمیسیون در دومین جلسه آن بنا نهادند. مشخص شد که معاهدات 1964 علیرغم کار باارزشی که بازتاب می‌دهند، طرفداری کافی دریافت نمی‌کنند. دشواری اساسی از مشارکت ناکافی نمایندگان با پیش‌زمینه‌های قانونی مختلف در تدارک معاهدات 1964 نشات گرفت و علیرغم تلاش‌های UNIDROIT برای تشویق مشارکت گسترده‌تر، این معاهدات اساساً فراورده‌ای از دانش‌پژوهی اروپای غربی بودند.

UNCITRAL پس از آن یک گروه کاری از 14 کشور (مقطعی از نمایندگی جهانی UNCITRAL) را شکل داد و گروه کاری را برای آماده‌سازی متنی که «پذیرش توسط کشورهای صاحب نظام قانونی، اجتماعی و اقتصادی مختلف» را تسهیل می‌کند را درخواست کرد. تحت ریاست دکارامد استاد جورج برا گراف از مکزیک، این گروه کاری این کار را در 9 جلسه سالانه تکمیل کرد. در سال 1976، این گروه کاری کار خود را بر مبنی معاهده فروش‌های لاهه 1946 تکمیل کرد. این امر در مقایسه با آرایش،‌در طرح معاهده فروش‌ها متضمن شده بود. در سال 1978، گروه کاری کار خود را بر مبنای معاهده آرایش لاهه 1964 تکمیل کرد و طرح معاهده خود در مورد آرایش را صادر کرد. در ژوئن 1978، کمیسیون کامل بررسی این دو طرح را تکمیل کرد و آنها را در یک طرح معاهده مجزا ترکیب کرد و هم با آرایش قرارداد (بخش 2) و هم با حقوق طرفین موردمعامله (بخش 3) تعامل داشت. این طرح معاهده قراردادهای فروش کالاهای بین‌المللی 1978، تاییدیه متفق‌الرای کمیسیون را دریافت کرد. مجمع عمومی سازمان ملل سریعاً تشکیل جلسه‌ی کنفرانس دیپلماتیکی برای فعالیت در مورد طرح UNCITRAL را تایید کرد.

4) کنفرانس دیپلماتیکی:

در مارس 1980، نمایندگان 62 کشور و 8 سازمان بین‌المللی در وین برای تکمیل طرح معاهده UNCITRAL گردهم آمدند. کنفرانس دیپلماتیکی به مدت 5 هفته در حصارهای ممنوع هافبورگ کار کردند. جلسات اصلی در سالن مزینی برپا شدند که زمینه‌ای برای کنگره وین و برای SALT II توافقات بین‌المللی خیلی بزرگتر از نشانه سیاسی اما متاسفانه بدون چنین نمایندگی جهانی ارائه کرده بود.

تقریباً تمام قوانین در طرح معاهده UNCITRAL 1978 در اصل توسط کنفرانس پذیرفته شدند. تغییرات قابل توجه در اینجا در پاورقی فهرست شده‌اند و در تفسیر بحث و بررسی می‌شوند. درجه تایید طرح UNCITRAL از این واقعیت نشات گرفت که نمایندگان از هر منطقه‌ی جهان در تدارک این طرح مشارکت کرده بودند. علاوه بر این، بیشتر فرستاده‌ها فهمیدند که هشتاد و هشت ماده‌ی قانون فروش‌هخای متحدالشکل به طور نزدیکی همانند بخش‌های یک کل جامع به هم مرتبط هستند: تغییرات اصلی در مواد ویژه می‌توانند بر اتحاد این ساختار اثر گذارند. با پیشرفت کنفرانس با بحث ماده به ماده‌ی خود، مشخص شد که زمان برای بررسی طرح به عنوان یک کل محدود خواهد بود که در مقایسه با بررسی‌های مکرری است که در طول دهه کار در UNCITRAL رخ دادند. از این رو، استدلال کنندگان اصلاحیه‌ها، مسئولیت سنگینی داشتند: آنها بایستی نشان می‌دادند که نه تنها تغییر موردنیاز است بلکه یک اصلاحیه پیشنهاد شده به طور مشخص طرح‌بندی شده و منجر به پیامدهای نامناسب در رابطه با دیگر قیدهای قانون نخواهد شد.

با وجود اضافه‌کاری و مشارکت نزدیک میان متخصصان زبان سازمان ملل و اعضاء کمیته طرح‌بندی، با این حال این معاهده در شش زبان رسمی یعنی عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی پایان پذیرفت.

جلسات کامل تنها در آغاز و پایان کنفرانس تشکیل شدند. متن معاهده به طور اساسی توسط دو «کمیته» تکمیل شده بود. «کمیته‌ها» مثل جلسات کامل بودند زیرا که تمام کشورها حاضر بودند اما مفهوم کمیته، کار همزمان در مورد مباحث مختلف را اجازه داد و همچنین روندهای انعطاف‌پذیر را تسهیل کرد، یک کمیته تنها با اکثریت فعالیت می‌کند در حالی که تصمیمات در جلسات کامل به دو سوم آراء نیاز دارند.

اولین کمیته، تدارکات ماهوی اصولی معاهده را آماده کرد (بخش 1 تا 3، ماده 1 تا 88) در حالی که کمیته دوم بخش 4 یعنی تدارکات پایانی (ماده 89 تا 101) را آماده کرد. این تدارکات پایانی، مراحل ضروری برای مجری ساختن معاهده و مضمون «اعلامیه‌های» مجاز توسط کشورهای طرفدار را اداره می‌کنند.

در پایان کنفرانس، متن‌های آماده شده توسط اولین و دومین کمیته به جلسات کامل ماده به ماده رای دادند. تحت اصول این کنفرانس، هر ماده به تاییدیه دو سوم اکثریت نیاز داشت. در واقع، از 88 ماده ماهوی (بخش 1 و 3)، 74 ماده به اتفاق آراء تایید شدند و 8 ماده اضافی بیش از 2 رای منفی دریافت نکردند. تمام دیگر ماده‌ها توسط اکثریت زیادی تایید شدند اما در دو مثال، اکثریت به دو سوم نرسید در این ماده‌ها، گروه‌های کاری تک کاره نسخه‌های سازشی به وجود آوردند که بدون اختلاف، تایید شدند. این معاهده به عنوان یک کل به رای حاضر و غایب ارائه شد و بدون رای مخالف، تایید شد. مختصراً، مفاد اتفاق آراء که در UNCITRAL توسعه یافته بود، تا پایان کنفرانس دیپلماتیکی حفظ شد.

فصل 2:

ویژگی‌های برجسته‌ی معاهده 1980:

این فصل برای مشخص‌سازی ویژگی‌های مهم‌تر این معاهده طراحی شده است. این یک خلاصه از معاهده نیست، یک مرور کامل‌تری را می‌توان با آزمایش فهرست پرجزئیات و خواندن جزء به جزء، مقدمات مختصر بخش‌های مختلف معاهده در تفسیر آمده‌اند، به دست آورد. این فصل توجه را به جنبه‌هایی از معاهده معطوف می‌کند که دارای اهمیت خاصی هستند که این موارد عبارتند از: پیامدهایی که بخش‌های اصلی معاهده را متضمن می‌شوند و سوالات چالش‌آوری که بعداً به طور کامل مورد بحث قرار خواهند گرفت.

الف) محدوده معاهده:

1) فروش بایستی بین‌المللی باشد:

در طول نیم قرن کاری که منجر به معاهده کنونی شد، توافقی کلی وجود داشت که اصول متحدالشکل تنها به فروش‌های بین‌المللی اعمال می‌شوند؛ معاهده 1980 قراردادهای «میان طرفینی که محل تجارتشان در کشورهای مختلف بود» را کنترل می‌کند. چرا محدوده معاهده در این قسمت محدود شده است؟» پاسخ این سوال برای افراد زیادی مشخص است اما ممکن است کشف برخی از دلایل این تصمیم اساسی مفید باشد.

الف) دلایل مستثنی قائل شدن معاملات داخلی:

با این وجود ما نمی‌توانیم برای قانون ادعا کنیم که جامعیت این نظریه در علوم پایه حاصل شده است، بنابراین قانون‌گذاران آنچنان منزوی نشده‌اند تا اینکه ضروری شود تا منتظر نوآوری مجزایی از هر چرخه قانونی شد. کاربرد بین‌المللی نظریه‌های قانونی توسط پذیرش وسیع قانون مدنی فرانسه نشان داده شده است؛ اقتباس از کار متضمن در قوانین آلمان و سوئیس، پذیرش میان قانون توازی اسکاندیناوی، معاملات داخلی غالب. می‌توان از کشورها انتظار داشت تا خودشان را با اصول مشابهی تنها در زمینه علایق مشترک یعنی معاملات بین‌المللی‌شان تعهد دهند.

ب) معاهده به عنوان مدلی برای بهبود قانون داخلی:

در حالی که تعهد برای اجرای اصول معاهده به فروش بین‌المللی محدود شده است، با این حال فرصت استفاده از کار قانونی متضمن در این معاهده خیلی محدود نشده است. خیلی زود است تا به نتیجه‌گیری‌ها راجع به سودمندی معاهده برای اصلاح قانون داخلی رسید؛ بایستی به این امر بسنده بود که از سوالی چشم‌پوشی نکرد.


5 دسته‌بندی نشده  معاهده متحدالشکل کنفرانس کمیسیون کاری قرارداد قانونی UNCITRAL
قیمت: 100 تومان

برای پیدا کردن مطالب مشابه در این سایت ، از قسمت جستجو استفاده کنید 

کلمه کلیدی را وارد کنید :


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

5

30 (2393)

HYPERLINK “http://vahidsaeedi.blogfa.com/post-3.aspx” رفتارشناسی حیوانات اهلی مقدمه: در طول چندین هزار سال انسان شکارچی و مصرف کننده گوشت می‌باشد. انسان Homoerectus در 400 هزار سال قبل شکار و استفاده از آتش را برای پختن گوشت آغاز ادامه مطلب…

5

30 (2354)

7) بحث با توجه به مصرف رو به رشد فراورده های پروتئینی دریائی در جهان و سمیت بالقوه فلزات سنگین در این ماده مصرفی، بررسی این عوامل به عنوان یک شاخص بهداشتی در دستور کار ادامه مطلب…

5

30 (2252)

کارآفرینی کارخانه ماکارونی مقدمه ماکارونی در حال حاضر به عنوان عنصری پر اهمیت در تامین غذای روزانه مردم دنیا از جایگاه ویژه ای برخوردار است . با توجه به این مهم گروهی از پیشگامان آرد ادامه مطلب…

background